อาจารย์  

ผมลองถอดชีวิตเสี้ยวหนึ่งออกมาเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนครับ ในแง่มุมของความเป็นไป เขียนเรื่องของตัวเอง ก็ชัดเจนที่จะนำเสนอ

ผมหยิบเอกสารที่มาจาก สคส. เล่มหนึ่ง เห็นข้อความที่น่าสนใจ เขาเขียนว่า

"คนเรามีความสามารถต่างกันในการสะท้อนความรู้ แต่ทุกคนมีโอกาสเท่ากันในการแลกเปลี่ยนข้อมูลและประสบการณ์อันจะนำไปสู่ความรู้"

ผมขอใช้สิทธิ์นั้นครับ

การจัดการความรู้เป็นการเดินทาง และไม่ใช่เป้าหมายปลายทาง นั่นคือ เป็นมรรควิธีที่เราจะก้าวไปสู่ปัญญาที่รังสรรค์ชีวิตเรา

ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ครับที่ว่า

"ปัญญาที่แท้จึงตัดขาดและเป็นอิสระจากอัตตาธิปไตย หากแต่อ่อนน้อมต่อสรรพสิ่งทั้งหลายในฐานะที่เป็นพลโลกเช่นเดียวกับเรา"

การเปิดประตูของการเรียนรู้ของเรา จึงเหมือนการให้โอกาสแก่ตัวเองในการพัฒนาตนตัว ดังนั้น หากเราอ่อนน้อมต่อสรรพสิ่ง การเรียนรู้จึงสมานฉันท์ ไม่มีการแก่งแย่ง และเอาชนะคะคานเหมือนการศึกษากระแสหลักที่เราทุกข์ระทมอยู่ทุกวันนี้

ขอบคุณครับอาจารย์มากๆครับ

ผมดีใจนะครับที่อาจารย์แวะเวียนมาให้ข้อคิดเห็น เติมเต็ม