สวัสดีครับคุณ

        พบกับคนคอเดียวกันอย่างนี้ ปลื้มใจจริงๆ  ที่ปลื้มเป็นสองเท่า คือ มีหนังสือเล่มนี้ด้วย พิมพ์ครั้งแรก ๒๕๑๘ ของผมพิมพ์ครั้งที่ ๘  พ.ศ.๒๕๒๐ คือเมื่อ ๓๐ ปีที่แล้ว  เหลืองกรอบพอกันมั้ง  ที่มาที่ไปผมได้เล่มนี้เพราะความเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอนของผมนี่แหละครับ  ผมได้จากท่านอาจารย์  เพราะผมได้ A  ร้อยกรองจากท่าน เป็นคนที่ ๗ จากทุกรุ่นที่ท่านเคยสอนวิชาร้อยกรองมา (ขอโทษที่บอกมาไม่ได้มาคุยอวดนะ) เพียงแต่รำลึกถึงความหลังเมื่อครั้งเรียนกับท่าน สนุกสนานเฮฮาเหลือเกินครับ

           ท่านอาจารย์ประจักษ์ ท่านสนิทกับเจ้าของต่วยตูน ท่านเขียนเกร็ดวรรณคดีลงในหนังสือต่วยตูนให้คนอ่านขำแบบอมยิ้มมานานมากครับ  ผมก็เคยถูกท่านชักชวนให้เขียนลงเหมือนกันแต่ตอนนั้นมัวแต่ทำอะไรอยู่ไม่รู้ เลยชวดโอกาสอันดีที่จะได้ทำงานกับท่าน ลักษณะท่าทางของท่านคล้ายท่านสุนทรภู่เหมือนกัน คือ" ท่านร่ำสุราได้ที่กลอนดีๆ ก็ปรากฏ" ครับ นึกภาพท่านร่ายโคลงกลอนแล้วประทับใจมากครับ  ท่านอาจารย์จึงเป็นอาจารย์ที่ดีที่สุดคนหนึ่งในชีวิตของผมครับ