สวัสดีครับ พี่ 

ดีใจมากครับที่พี่มาทักทายผมเป็นคนแรก ...

งานพัฒนาชุมชนเป็นศาสตร์และศิลปะที่ต้องทำความเข้าใจ และใช้เวลา เป็นการเรียนรู้ที่ต่อเนื่อง ด้วยทุกอย่างเป็นพลวัต เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ดังนั้นความรู้เดิม บวกประสบการณ์จึงจำเป็นต้องพัฒนาไปพร้อมๆกันด้วย

ท่าน ดร.สุเมธ ได้บรรยายไว้ตอนหนึ่งถึง อุบาย ในการพัฒนาเป็นกรณีศึกษาอย่างน่าสนใจว่า

"พระครูรูปหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่เคยถามผมว่า จะทำอย่างไรให้เด็กเข้าวัด ผมถามว่าเด็กชอบอะไร พระครูตอบว่าชอบเล่นเกมส์ ผมเลยเสนอว่า ถ้าอย่างนั้นผมกับเพื่อนๆจะช่วยกันขอบริจาค Computer ให้วัดสัก 10 เครื่องตั้งไว้ที่ใต้กุฏิของท่านพระครู แล้วใส่โปรแกรมเกมส์ที่สนุกและสามารถเป็นคติสอนใจได้อีกด้วย ปรากฏว่าในแต่ละวันมีเด็กๆมารอคิวเล่นเกมส์กันเป็นจำนวนมาก  ขณะที่เด็กมาคิวเล่นเกมส์ท่านพระครูก็ชวนให้เด็กที่รอมาทำกิจกรรมอื่นๆที่สร้างสรรค์หรือไม่ท่านก็เทศน์สอนเรื่องต่างๆให้เด็กฟังไปพรางๆก่อนไปก่อน    เห็นหรือไม่ครับ การสอนในปัจจุบันเราต้องมีอุบาย ผิดหรือถูกอย่าไปติดกับมัน เราดูว่าดีหรือไม่ดีก็พอ ถ้าทำแล้วดีขึ้นกว่าเดิมก็แสดงว่าเดินมาถูกทางแล้วครับ"

ดังนั้น "การรู้รอบ" และ "อุบาย" ที่แยบยลเป็นคุณสมบัติอีกอย่างที่สำคัญ ของนักพัฒนา

ขอบคุณครับ