ไม่พบกันนานเลยนะคะ  สบายดีนะคะ  คิดถึงค่ะ

ด้วยความรู้สึกประทับใจมากๆในวันนั้นค่ะ...

.....พอเห็นกาแฟถ้วยนั้นตั้งอยู่ ไม่เป็นอันทานอาหารแล้วค่ะหันหากล้องเลย....แถมวันนั้นไม่เอากล้องลงมาจากห้องพักด้วย  เลยแวะไปบอกน้องเขาว่า....ประทับใจในตัวเขา  พรุ่งนี้จะขอถ่ายรูปแล้วบันทึกชมเชยด้วย....น้องบอกว่าพรุ่งนี้เขาไม่ได้ขึ้นเวรเช้าแล้ว....เท่านั้นแหละค่ะ  เป็นไงเป็นกัน   ต้องถ่ายให้ได้...รีบขึ้นไปเอากล้องลงมา...แบตเตอรี่ก็ low  เลยถ่ายได้ 3-4 รูปแบตเตอรี่ก็หมด

....วกกลับไปหาถ่านที่สำรองไว้อีก....นานมาก...จนเจอ...ดีใจมากๆค่ะ  เลยวกกลับมาใหม่ให้ได้ภาพที่อยากได้   ก็เลยได้มาพอควรค่ะ  

ขอบคุณค่ะที่ชมผู้บันทึกด้วย....เลยยิ้มหน้าบานไม่หุบเลยค่ะ...

ขอบคุณค่ะ