สวัสดีค่ะอาจารย์oddy ตอนเข้ามาอ่านครั้งแรก อินเตอร์เน็ตที่บ้านมันช้ามาก โหลดภาพนานมาก เลยไปอ่าน ไปแวะที่อื่นก่อน จนไปไหนๆไม่ได้กลับมา อีกครั้งพอกลับมา มีปัญหาเรื่องการโพสต์ วันนี้ได้ฤกษ์ดีค่ะ

อยากเข้ามาร่วมชิมขนมด้วยสายตาและออกความเห็นบ้างค่ะ

ขนมไทย กับใบตองและศิลปะในการ ห่อ มัด รัด ร้อย นี่มีเสน่ห์มากนะคะ

ขนมพื้นบ้านของแต่ละท้องถิ่นมีหลากหลายมาก สะท้อนถึงทรัพยากรและภูมิปัญญาที่มีในชุมชนนั้น การทำอาหารทานที่บ้าน เป็นความอบอุ่นนะคะ สมัยนี้ผู้หญ่มักบอกว่าไม่มีเวลา หรือเด็กก็ไม่อยากทานขนมทำเอง มีความอยากที่เกิดจากการโฆษณา

แม่บ้านที่บ้าน เขาเคยมีอาชีพขายอาหาร ทำขนมเป็นหลายอย่าง เขามีลูกหลานอยู่ด้วยกันหลายคน แต่ไม่ชอบทำขนมทานกัน ทั้งๆที่ในบ้านเราเวลากล้วยออกเป็นเครือ เราแจกให้ทาน ก็บอกเด็กๆไม่ชอบทานทั้งกล้วยสด ไม่ชอบทานขนมจากกล้วยด้วย เข้าใจว่าไม่เคยฝึกกันมากกว่า เขาชอบเอาเงินให้วิ่งไปซื้อทานจะได้ไม่มากวน

เขาทำขนมได้อร่อยและจะทำต่อเมื่อเราบอกให้ทำเลี้ยงแขกที่มาทานข้าวที่บ้าน บางทีเราให้ทำกล้วยบวดชีเป็นหม้อ แล้วแบ่งใส่บาตร เราทานแค่ถ้วยเดียว เขาก็ต้องนำที่เหลือไปแจกกันทาน หรือบางทีห่อข้าวต้มผัดบ้าง ทำขนมถั่วแปปบ้างเพราะเราชอบทานขนม ได้ฝึกมือตัวเองค่ะ

เห็นภาพคุณป้าคนทำขนม เนี่ยหากจับแต่งตัวแบบโบราณแล้วทำแคร่นั่งทำขนมให้สวย จะได้บรรยากาศของขนมไทยพื้นบ้านจริงๆนะคะ