เรียน พันธมิตร

ตัวเลขที่กำหนดมาเป็นประเด็นคุยกันนี้ อยู่ภายใต้หลายสมมติฐาน

เช่น 

  • ที่ต้องเช่า หรือไม่ต้องเช่า
  • จะคิดค่าแรงตัวเองหรือไม่ โดยเฉพาะช่วงที่นั่งรอ นอนรอ (ที่นานเป็นเดือน- ถ้าคิดจะยุติธรรมกับระบบการผลิตหรือไม่ เพราะที่ขาดทุนนั้นไม่ใช่อยู่ที่ระบบการผลิต แต่อยู่ที่ระบบไม่มีผลผลิต ที่เป็นค่าโง่อีกแบบหนึ่ง)
  • หรือคิดเฉพาะตอนทำงาน ที่ไม่มากอยู่แล้ว

เรื่องต้นทุนจะคิดอย่างไร

  • ทำในที่ที่อุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องลงทุน จะคิดต้นทุนธรรมชาติไหม
  • หรือที่ทำในที่เสื่อมโทรม ต้องบำรุงดินด้วยปู๋ยเคมี อินทรีย์ ย่อมต้องมีต้นทุนสูงแน่นอน

และ

  • เราควรจะคิดความเสียหายที่เจ้าของที่ดินทำให้ที่เสื่อมโทรม โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์หรือไม่ (ทั้งที่ควรจะรักษาไว้ (ที่เรียกกันว่า "ค่าโง่")
  • ถ้าเราไม่ต้องจ่ายค่าโง่ เกษตรกรจะขาดทุนไหม

ผมจึงอยากให้ลองคิดว่า

สาเหตุที่ทำให้ขาดทุนคืออะไร

  • ค่าเช่าที่ดิน
  • ค่าแรงตัวเอง หรือ
  • ค่าโง่กันแน่

ทำไมระบบธุรกิจกำไรแค่ ๕-๑๐% ก็อยู่ได้ เขาก็ต้องกิน ต้องอยู่เหมือนกัน

ความแตกต่างน่าจะเป็น

  • เขาทำมาก
  • ต่อเนื่อง
  • ไม่นั่งรอ แล้วก็มาคิดเวลาตัวเองเป็นต้นทุน
  • และจ่ายค่าโง่ "น้อยกว่า"

เกษตรกรทำอย่างนั้นได้ไหม

  • ทำมาก โดยการทำในพื้นที่เดิม หรือละเอียดกว่าเดิม แบบเกษตรประณีด
  • ทำต่อเนื่อง ทำแล้วทำอีกไม่หยุด
  • ในที่เล้กๆ ถ้าตั้งใจทำไม่มีวันเสร็จ
  •  ตั้งใจหาทางแก้ไขปัญหาที่มี แทนการมานั่งจ่ายค่าโง่ น่าจะรอด ดีกว่าเดิมนะครับ

นี่คือแนวทางที่มาของการเปิดประเด็นนี้ครับ

และอยากฟังว่าท่านมีความเห็นว่าอย่างไร

ผมขอลอกคำพูดของพ่อผายมา ไว้ว่า

"ดูตัวเองให้ออก บอกตัวเองให้ได้ ใช้ตัวเองให้เป็น"

ไม่มีวันจน

ขอบคุณครับ