สวัสดีครับ  น้องสายลม

พี่ขออภัยอย่างยิ่งเลยนะครับที่เข้ามาตอบบันทึกนี้ค่อนข้างช้ามาก ๆ ...

ช่วงนี้เป็นช่วงที่เวลาดูจะเข้ามาบีบรัดทั้งในโลกแห่งการงานและชีวิตอย่างมาก ...  วัน ๆ ยังคงจมดิ่งในห้องประชุม  ทานกาแฟ, และเซ็นงานให้ห้องประชุมและนี่คือวิถีอันเกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างไม่เปลี่ยนแปลง...

....

ขอบคุณนะครับสำหรับถ้อยคำ - ลำนำแห่งรักที่นำมาแลกเปลี่ยน ...

พี่ชอบถ้อยคำของน้องสายลมในแบบลักษณ์ของร้อยแก้วมากกว่าร้อยกรอง  แต่นั่นก็มิได้หมายความว่าร้อยกรองที่น้องสายลมเขียนขึ้นจะไม่ดี หรือไม่มีความไพเราะนะครับ

หรืออาจจะเป็นไพเราะร้อยแก้วทำให้เราเขียนได้อย่างสบาย ๆ  ไม่คิดหนักในฉันทลักษณ์อันเป็นจำนวนคำ, สัมผัสคล้องจองก็เป็นได้กระมัง

ชอบทุกกระบวนความ  โดยเฉพาะท่อนต่อไปนี้นะครับ  เพราะคล้ายกับที่พี่พยายามบอกว่าเรื่องต่าง ๆ มีสองมุมเสมอ  และนั่นก็รวมความถึงความรักด้วยเหมือนกัน

ในการเวลาของความรัก
การเวลาเป็นเครื่องบ่งบอกถึงพลังของความรัก
และการเวลาเองก็เป็นตัวจักรสำคัญ
ในการกัดกร่อนเสาหลักแห่งความมั่นคงในความรัก
ทุกอย่างล้วนมีสองด้านเสมอ

...

ขอบคุณครับ