• ใช่ครับ  อ.ขจิต  เราควรพึ่งตัวเองให้มากที่สุด  เรื่องนี้ผมสอนย้ำเด็กมาก  ถือเป็นไฮไลต์ของโรงเรียนเลยทีเดียว (การศึกษาเพื่อการพึ่งตนเอง)
• ในขณะเดียวกัน  ผมย้ำจิตสำนึกเด็กว่า  ที่จริงคนอีสาน  ควรจะเป็นผู้ดูแลและให้การดูแลช่วยเหลือพี่น้องในภาคอื่นด้วย  เพราะคนอีสานเทวดาฟ้าดินเลี้ยงด้วยความทนุถนอม  ไม่เคยลงโทษแรงๆ(ด้วยภัยธรรมชาติเหมือนพี่น้องในภาคอื่นๆ)
• ในส่วนของหน่วยเหนือ  โครงสร้างก่อนหน้านี้ก็ว่าแย่มากแล้ว  แต่ที่ใช้อยู่ทุกวันนี้  แย่หนักกว่าเดิมมากครับ (ที่ชัดเจนคือ ผู้แทนครูในบอร์ดมีน้อยลง เปิดโอกาสให้ผู้บริหารระดับสูงกว่าโรงเรียนมีอำนาจเบ็ดเสร็จมากเกินไป "วิพากษ์วิจารย์ได้  แต่อย่าให้ได้ยิน และต้องทำตามนี้ ห้ามโต้แย้ง" นี่ไงครับบรรยากาศการบริหารในยุคปฏิรูประบบราชการของหน่วยงานทางการศึกษาไทย)
• ถ้าเด็กไม่ใช่เป็นผู้รับกรรมโดยตรง  ผมก็พอทำใจได้  แต่ทั้งหลายทั้งมวล  กรรมเป็นของเด็ก ของผู้ปกครอง และครู  ผลประโยชน์(เงินประจำตำแหน่งและผลงาน)กลับเป็นของหน่วยเหนือ (ก็ไม่รู้กี่ชั้นต่อกี่ชั้นนะ)
• ในลักษณะของการสั่งการและใช้อำนาจในการบริหารทุกอย่าง  ให้อาจารย์นึกถึงภาพของปิรามิดหัวกลับนะครับ  โรงเรียนเป็นส่วนยอดแหลมที่อยู่ด้านล่างสุดที่เป็นผู้ปฏิบัติ  ส่วนต่อจากนั้นเป็นส่วนสั่งการทั้งหมด (หลายชั้น หลายฝ่าย หลายกลุ่มงานด้วย)  โรงเรียนจึงกระอักกับขยะความคิดของเบื้องบนมาทุกยุคทุกสมัย  ก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ไปอยู่กับวัดกับชุมชนซะทีก็ไม่รู้
• ขอบคุณ อ.ขจิต  มากครับที่ตามติดและให้กำลังใจตลอด

                                สวัสดีครับ