พยาบาลดีใจที่ได้อ่านบทเรียนของน้องเคโรโระ  เด็กๆอีกหลายคนที่มีปัญหาคล้ายๆกันแต่ไม่กล้าแสดงออกไม่กล้าบอกให้ใครรู้ซึ่งไม่ได้เป็นผลดีต่อตัวเองเลย  เราอยู่ในสังคมไทยสังคมของเรามีลักษณะเด่นที่นานาประเทศยกย่องว่าเป็นสังคมแห่งการเอื้อเฟื้อเอื้ออาทร  แต่โลกเปลี่ยน สังคมเปลี่ยน แม้แต่สังคมในโรงเรียนของเด็กๆก็ไม่วายเปลี่ยนเด็กแทบจะไม่มีเวลาที่จะมองเห็นความรู้สึกของคนข้างๆเพราะมุ่งกับภาระกิจของตัวเองเพื่อให้ไปสู่จุดสูงที่สุด แต่ในความเป็นจริฝของโลกคนเรานั้นแตกต่างกันไม่มีทางที่เราจะเหมือนกันได้ เราทุกคนต่างมีลักษณะ individaul (เฉพาะตัว) เราจะทำอย่างไรให้สังคมโรงเรียนกลับมาเป็นต้นแบบของสังคมเอื้อเฟื้ออาทรดังเดิมให้คนดีมีที่ยืนอยู่ในสังคม ไม่ไช่มีแต่ที่สำหรับคนเก่งเท่านั้น น้องเคโรโระเรามาช่วยกันนะ อย่าคิดว่าเราเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ สังคมต้องเริ่มจากหน่วยเล็กๆอย่างเราๆนี่แหละคะ  ผู้ใหญ่ก็ต้องฟังเด็กเช่นเดียวกับที่เด็กก็ต้องฟังผู้ใหญ่เราต้องฟังกันด้วยใจ  แล้วแวะมาคุยกันอีกนะคะยินดีต้อนรับเสมอ