เรียน พันธมิตรบล็อก ทุกท่าน
ขอขอบคุณที่เข้ามาเติมเต็ม ให้กับแนวคิดในการจัดการความรู้แบบทางสายกลาง ที่เป็นแนวทางในการพัฒนาที่น่าจะทำให้ทุกฝ่ายบรรลุเป้าหมายรวมได้ดีที่สุด มีความทุกข์น้อยที่สุด และเดินทางไปได้เร็วที่สุด
ผมเชื่อว่าถ้าเรามาทำงานกันในแนวนี้ เป้าหมายการจัดการความรู้ทุกหย่อมหญ้า คงอยู่ไม่ไกล
เพราะ แท้ที่จริงเราก็จัดการความรู้กันอยู่แล้ว แต่อาจไม่ชัดเจนพอ เป้าหมายเลยไม่ชัด และการชี้นำในบางครั้งทำให้เกิดการปิดกั้น
เพราะ
- การทำงานแบบติดกรอบ
- การไม่ผสมผสานแนวคิดใหม่ เข้ากับแนวคิดเดิมที่ทุกคนทำอยู่แล้ว
- ทุกคนงง ว่า KM คืออะไร จนเกิดเป็น หลุมดำทางความคิด
และ ทำให้
- การจัดการความรู้เดิมสะดุด
- การจัดการความรู้ใหม่ เกิดภายใต้ความสับสน อึดอัด
- แต่ต้องทำ เพราะมีคำขอ คำขู่ หรือใบสั่ง
เลย ทำงานแบบภาษาโคราชบ้านผมว่า "ไม่ไปไม่มา"
ผมผ่านเส้นทางแห่งการหลงนี้มาระยะหนึ่ง จนผมงง หยุดคิด แล้วกลับมาทบทวนใหม่
ดังปรากฏผลที่เขียนมานี่แหละครับ
ท่านสมาชิกบางคนอาจจะเหมือนผมก็ได้ แต่บางท่านอาจแซงหน้าผมไปแล้ว ก็ขอให้นำประสบการณ์มาแลกเปลี่ยนกันก็ดีนะครับ
ถือว่าช่วยๆกันนะครับ
ขอบคุณล่วงหน้าครับ