อ่านบันทึกที่เขีบนขึ้นของอาจารย์ฯ ครั้งใด  ไม่เห็นิ้วรอยของคุณหมอเลยนะครับ   พร่ำเขียนเสนอเรื่องประหนึ่งคนที่เรียนมาในทางอักษรศาสตร์และวรรณกรรม..

แต่ผมก็ชอบอ่านทำนองนี้  ไม่จำเป็นต้องจัดแต่งเป็นประเด็น ๆ รายบรรทัด

.....

อาชีพหมอเป็นอาชีพที่สร้างกุศลได้อย่างมหาศาล  ...ผมคงมีบุญวาสนามาก  หากในอนาคตลูกชายสักคนมีศักยภาพทางสมองที่จะเรียนแพทย์  กระนั้นก็สุดแท้แต่เขาจะเลือกวิถีของเขาเอง  เพราะกว่าจะเลือกก็ยังอีกยาวไกล

ขอให้อาจารย์เก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มาก ๆ นะครับ... ขณะนี้ประเทศไทยนับวันรออยู่นะครับ