ช่วงบ่ายวันนี้เรา(อ.นลินรัตน์ และทีมงาน)ได้หาลือกันว่าในการจัดงาน UKM11 ของวันที่ ๒๓  สิงหาคม ๒๕๕๐  จะจัดขึ้นที่โรงแรมตักสิลา  ในช่วงเย็นทางเราจะพาเยื่ยมชม มรภ. มหาสารคาม และนำสมาชิกมาโฮมกันเพื่อกินข้าวแลง(รับประทานอาหารเย็น)  และชมการแสดงพื้นเมืองของอีสาน
             เช้าวันที่ ๒๔  สิงหาคม ๒๕๕๐ ลปรร AAR  ณ ชุมชนเชื่อมโยงนักวิชาการในจังหวัดมหาสารคาม
 (ขอให้สมาชิก UKM  ช่วยกันแสดงความคิดเห็น)
              ชุมชน มรภ. มหาสารคาม ดร. พิสุทธา ได้นำเสนอแนวคิด UKM-11  ในประเด็น ลปรร. ช่วงบ่าย ของวันที่ ๒๓  สิงหาคม ๒๕๕๐  ว่าน่าจะใช้ประเด็นการบริการสู่ชุมชน ดังนี้
               เป้าหมาย  เพื่อได้ทราบแนวทางหรือรูปแบบกระบวนการบริการวิชาการสู่ชุมชนของแต่ละมหาวิทยาลัยว่าเป็นอย่างไร
การจัดกลุ่ม  ควรจัดตามพันธกิจของมหาวิทยาลัย  โดยให้สอดคล้องกับหน่วยงาน/คณะ/ศูนย์/สำนัก  เช่น
                1.  จัดตามคณะ  เช่น  คณะวิทยาศาสตร์  คณะสังคมศาสตร์  คณะศึกษาศาสตร์  คณะเกษตรศาสตร์  และคณะวิทยาการจัดการ  เป็นต้น  เนื่องจากแต่ละคณะก็จะมีแนวทางที่แตกต่างกันไป
                 2.  จัดตามหน่วยงานที่ให้บริการในแต่ละด้าน  เช่น  สำนักศิลปวัฒธรรม  สำนักวิจัย  สำนักวิทยบริการ  สำนักคอมพิวเตอร์และภาษา  และสำนักกิจการนักศึกษา  เป็นต้น
                 ทั้งนี้แต่ละมหาวิทยาลัยจะมีแนวทางการให้บริการของแต่ละหน่วยงานที่แตกต่างกันไปในแต่ละหน่วยงาน  หรือในแต่ละพันธกิจ
                                   

• ผมขอให้ความคิดเห็นเรื่องการแบ่งกลุ่ม เพื่อนำไปสู่การจัดตั้ง “ชมรม (CoP) นักเชื่อมโยงวิชาการกับชุมชน” โดยเน้นที่ learning mode ระหว่างนักวิชาการจาก UKM หรือ สถาบันฯ กับ ชุมชน โดยอาจจะแยกกลุ่มตาม แนวที่มีการร่วมมือระหว่างสถาบัน (การศึกษา) ต่าง ๆ กับชุมชนอยู่แล้ว เช่น
• กลุ่ม การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ หรือ การท่องเที่ยวโดยชุมชน
• กลุ่ม การเกษตรผสมประสาน หรือ เกษตรทฤษกีใหม่  หรือ เกษตรอินทรีย์ เป็นต้น
• กลุ่ม หมอชุมชน หมอพื้นบ้าน สมุนไพร หรือ สุขภาพ ฯลฯ
• แทนการแยกตามคณะ  ศูนย์ สถาบัน เพราะแต่ละที่แบ่งแตกต่างกันพอสมควร
• เป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ

คมมีความเห็นว่าไม่ควรนำเสนอเป็นรายคณะครับ     ควรนำเสนอแบบเอาชุมชน / ท้องถิ่น เป็นฐาน     คือเสนอว่าไป ลปรร. กับชุมชนไหน    เรื่องอะไร  ใครไปบ้าง  ไปทำกิจกรรมอะไรบ้าง  กิจกรรมนั้นชาวบ้านทำอะไร  นักวิชาการทำอะไร  เกิดผลอะไรต่อชาวบ้าน  เกิดผลอะไรต่อนักวิชาการ / มหาวิทยาลัย     ควรทำอะไรต่อไปอีก      ถ้าจะไปทำกิจกรรมทำนองนี้อีก ควรปรับปรุงอย่างไร    

เรื่องที่นำมาเล่า ถ้ามีนักวิชาการจากหลายคณะ/หน่วยงาน ไปร่วมกัน จะงดงามมาก     การบริการวิชาการแก่ชุมชนที่ดีจริงๆ ไม่ใช่กิจกรรมเฉพาะสาขาวิชาเดียว      จึงไม่ควรนำเสนอเป็นรายคณะ

การนำเสนอเป็นรายคณะเป็นวิธีการที่ไม่เหมาะสมต่อ KM     เพราะมันจะทำให้ความรู้เป็นส่วนเสี้ยว (fragmented)

วิจารณ์ พานิช

test

ผมเห็นด้วยกับความเห็นของคุณหมอวิจารณ์ว่าเราควรเอาประเด็นชุมชนหรือพื้นที่เป็นตัวตั้งในการจัดกลุ่มครับ โดยผมเห็นว่าในการแบ่งกลุ่มนั้น ควรนำกระบวนการที่ดำเนินการจริงในพื้นที่ที่เราได้เรียนรู้มาเป็นตัวกำหนดกลุ่มหรือแนวทางในการพูดคุย ลองยกตัวอย่างที่พอนึกได้เร็วๆ เช่น 1) โจทย์ร่วมของพื้นที่คืออะไร อะไรคือประเด็นปัญหาของชุมชนในมุมของชาวบ้านและอะไรคือประเด็นในมุมของนักวิชาการ 2) กระบวนการที่เราใช้หรือ approach หลักในการทำงานร่วมกับชุมชน เครื่องมือ วิธีการ 3) ปัญหาและอุปสรรคที่พบ การแก้ปัญหา การเรียนรู้ที่เกิดขึ้น 4) ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในด้านของชุมชน 5) การเปลี่ยนแปลงหรือการเรียนรู้ในด้านของนักวิชาการ 6)ผลที่เกิดขึ้นจากการทำงานที่เป็นรูปธรรม การเรียนรู้ร่วม และ outcome ที่สืบเนื่อง เช่น ผลต่อการเรียนรู้ ผู้คนที่เกี่ยวข้อง (นศ. stakeholders อื่นๆ)

ทั้งนี้ เห็นว่า เราควรให้แต่ละมหาวิทยาลัยจัดทำเป็นเอกสารสรุปย่อส่งให้ผู้จัดก่อน เพื่อให้ facilitator ได้วิเคราะห์ล่วงหน้า และสามารถในการอำนวยการประชุมได้อย่างชัดเจนขึ้น ด้วยวิธีนี้ จะเป็นการบังคับโดยอ้อมให้แต่ละมหาวิทยาลัยเตรียมคน (BAR) มาก่อนอย่างแท้จริง จะได้ทราบบทบาทของตนเองในการเข้าร่วม

 อนึ่ง หากมีคนที่อยากจะให้เข้ามาเรียนรู้ คนให้เป็นผู้สังเกตการณ์ไปก่อนครับ

 อนุชาติ  พวงสำลี