เรียน อาจารย์วสะ

ผมกลับไปพัฒนาตนเอง ทบทวนชีวิต แยกความจริงกับความฝันออกจากกัน ทดสอบระบบสังคมรอบตัว โดยอยู่นิ่งๆ ทำกิจกรรมของตนเองร่วมกับชาวบ้านเป็นหลัก

แล้วก้กลับมาตามคำขอของสมาชิกบางท่าน ที่ยังเห็นคุณค่าการเขียนของผม

แต่คงมีบางคนที่ไม่ชอบสไตล์การนำเสนอของผม

เมื่อผมกลับมาหยั่งเสียง ก็ได้กำลังใจที่สำคัญจาก ท่านมหาชัยวุธว่า

บัณฑิตย่อมสามารถแยกบัณฑิตออกจากคนพาล แต่คนพาลจะไม่แยกคนพาลออกจากบัณฑิต

ผมจึงมั่นใจว่า ผมน่าจะกลับมาเสนอแนวคิดที่บริสุทธิ์ ถูกหลักทั้งวิชาการและปฏิบัติ ที่สามารถขึ้นเวทีอภิปรายกับใครก้ได้ ที่คิดว่าแนวคิดและวิธีการที่ผมทำไม่เหมาะสม

ผมยังมีปณิธาน "จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง......" อยู่เช่นเดิม

ผมเกิดมาในเดือนตุลา และเป็นคนเดือนตุลา ๒๕๑๖

ผมรักความถูกต้อง และยุติธรรม

ผมยังไม่อยากตายวันนี้ แต่ผมจะยอมถวายชีวิตเพื่อสร้างความถูกต้อง

ถ้าคนทำไม่เหมาะสม ไม่ถูกประนาม คนทำดีก็ถูกหลอกลวง แล้วใครจะมีกำลังใจทำความดี ทำไปทำไม ทำไม่ถูกต้องกลับถูกยกย่อง แล้วเราจะพัฒนาต่อได้อย่างไร

จริงไหมครับอาจารย์

ขอขอบคุณที่ยังคงเหนียวแน่นเช่นเดียว ไม่หลุดไปกับกระแสน้ำเน่าที่เชี่ยวกรากอยู่ในทุกวงการ

ผมจะทำเท่าที่ทำได้ แบบสันโดษ และอุเบกขาครับ