หวัดดีครับครูอ้อย

            อ่านหัวเรื่องลุ้นใจแทบขาดนึกว่าจะเกิดมองมองแบบใด...อย่างไรก็ขอให้ได้มองกระจกดูริมทางถึงเชียงใหม่

           บรรยากาศอีกมุมมองถ้าขึ้นเครื่องบินก็อย่าลืมเล่าบรรยากาศการมองจากฟ้าสู่ดินให้ฟังบ้าง...

           ผมไม่ได้ไปเชียงใหม่นานแล้วในชีวิตได้ไปครั้งเดียวปี 2545... แต่ที่ขึ้นลงบ่อยก็คงเป็นรถไฟนอนกรุงเทพหนองคายปีหนึ่งราว 12 หน จนรู้จักกับคนที่ตู้นอนชั้นหนึ่งแต่เสียดายรถไฟช้ากว่าเวลาที่กำหนดมากสายหนองคายเดือนหนึ่งตรงเวลาเหลด20ถือว่าตรงครับไม่เกินสองวันนอกนั้นเป็นชั่วโมง

            มีความสุขกับการเดินทางครับคุณครู