ขอขอบคุณ      nininaya      ที่มาเยี่ยม 

ทั้งแรงใจ           เต็มเปี่ยม      จากคุณเม้ง 

อุไรวรรณ           ก็ไม่ทิ้ง         ให้วังเวง

จารย์อีย์เอง        ยังอุตส่าห์    มาแวะดู

 

ความจริงคอมพ์    อาการ       ยังร่อแร่

ยังนอนแน่             นิ่งใน         ไอ ซี ยู 

ฤา มันเก่า              เกินกว่า      จะฟื้นฟู

ตรองตรึกดู            อนิจจัง       สังขารี

 

ไปทำงาน       พกธัมไดรฟ์     ใส่ตูดเพื่อน(คอมตัวอื่น)

แสนจะเอือน     เอือมระอา      น่าหน่ายหนี

เหลียวไปมอง   นักศึกษา       เรียน ป.ตรี

โอ้เดี๋ยวนี้          หิ้วโน๊ตบุ้ค    เกือบทุกคน

 

เขียนมานาน    ที่เห็นไซร้       ใช่ไรหรอก

ช่วงนี้ดอก        ต่อมกวี          มันเอ่อล้น

ไม่เขียนบ้าง     เดี๋ยวอัดอั้น    ในกมล

 ควบแน่นจน   ระเบิด        ดังเกิดการณ์