สวัสดีครับ

ค่ายครั้งแรก และต้องมนต์เสน่ห์ นับแต่วันนั้น

·        ค่ายแรก ที่ค่ายสบแม่สะต๊อบ ชมรมอาสาพัฒนา ค่ะ

·        ต้องมนต์เสน่ห์ พี่น้องปะกากะญอ ปี 2535

·        ไปผสมปูน แบกไม้ ขนอิฐ สร้างอาคารเรียนค่ะ

·        อาบน้ำในคลอง โล่งแจ้ง กับน้องๆ สนุกค่ะ

·        ยังจำ แลลูที ๆ - ไปอาบน้ำกันเต๊อะ  ได้เลยค่ะ

·        ช่วยหาเหา ให้ลูก เล็ก เด็ก แดง ที่นั่นมันส์ค่ะ

.... หลังจากนั้น ก็ติดอก ติดใจ เรื่อยมา ขนาดตอนทำงานแล้ว ยังแอบไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆ แทน น้องชาย เลย .. นึกแล้วขำค่ะ  

.....

เชื่อเลยครับว่าหลงรัก "ค่าย"  อย่างจับจิตจับใจ  ขนาดจบมาแล้วยังวกกลับไปเป็นส่วนหนึ่งของวิถีค่ายอย่างน่าชื่นชม

...

หลายคนมีความทรงจำอันประทับใจเกี่ยวกับการอาบน้ำในค่ายค่อยข้างมาก,  เท่าที่เคยบอกกล่าวผ่านบันทึกผมมาระยะหนึ่ง  เช่น  อาบน้ำในลำธาร,  อาบน้ำโล่งแจ้ง (อาบน้ำดูดาว) ... อาบน้ำตามบ่อน้ำท้ายทุ่ง  หรือแม้แต่ไม่อาบเลยก็มี

บางคนถือเคล็ดไปค่ายไม่ซื้อสบู่, ไม่ซื้อแชมพู  เพราะคิดว่ายังไงซะในห้องน้ำสาธารณะนั้น  ย่อมมีเพื่อน ๆ วางสบู่และแชมพูไว้อยู่แล้ว..  จึงย่อมสามารถหยิบมาใช้ได้อย่างไม่เคอะเขิน ...  เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องสนุกสนานมากกว่าเอาจริงเอาจังที่จะโกรธงอนกันครับ..

ค่าย ...

มีพลังมากมายพอที่จะสร้างคน ให้เป็น "คน"  .... โดยเฉพาะคนในความหมายของการเป็น "คนของสังคม" ...

ผมจึงเฝ้ามองว่าในแต่ละช่วงของการปิดเทอมจะมีค่ายกี่ค่าย... แต่ผมจะติดตามไปเยี่ยมได้กี่ค่ายกันแน่ ...

....

ขอบคุณครับ ..