ไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ เฝ้าติดตามและให้กำลังใจอยู่เสมออีกอย่างก็ได้อ่านบันทึกของหนูรัตน์ทุกบันทึกเลยค่ะเพียงแต่ไม่ได้บันทึกเท่านั้นเองจ้ะ ชื่นชมกับการทำงานที่สม่ำเสมอและต่อเนื่องนะ อย่างนี้แหละนะถึงจะเรียกว่าทำงานด้วยใจ