ผมโพส ผมเขียนยังไม่จบครับ กดโพสก่อน......

ขอต่อครับ

*************************

เดินทางทำงานวันหยุดกับคนโรงการหลวง ผมได้เรียนรู้กับคนทำงานรอบตัวของผมครับ ทุกท่านมีไมตรีให้ผมเต็มที่ และผมเห็นความตั้งใจของคนทำงาน

บ้านไทลื้อเล็กๆริมน้ำกก ...

ความกระตือรือร้นของคนที่นั่น ไมตรีที่มีให้อาคันตุกะแปลกหน้าแบบผม มีอย่างล้นปรี่ไม่ธรรมดา

ผมเผลอ(ตั้งใจ) ให้พันธะสัญญากับคนที่นั่น ว่าผมตะกลับมาที่นี่(อีกหลายครั้ง) ประเด็ฯพัฒนาที่นี่ผมเห็นค่อนข้างชัดเจน ผ่านกระบวนการเวทีที่ชาวบ้านร่วมคิดในค่ำคืนนั้น

ดึกในคืนนั้นเอง หนุ่มไทลื้อท่านหนึ่ง ลุกขึ้นกล่าวขอบคุณวิทยากร (ผม) เขากล่าวประโยคซื่อๆ แต่เจาะใจผมมาก ทำให้ผมมีพลังขึ้นมาในทันที

จนท.โครงการหลวง ขอให้ผมมาที่นี่อีก บอกว่าอย่าละทิ้งที่นี่นะ ขอกลับมาช่วยกัน.....

ผมกลับมาด้วยใจที่เต็มอิ่มด้วยงานสำเร็จ และด้วยใจที่เหมือนไปเติมพลัง

ผมมีความสุขและดีใจมากครับกับวิถีของผมสองสามวันนี้

ผมมาบอกเล่าให้ฟังครับ

*****************

มาพบมิตร มาเขียนถ้อยคำดีๆ ให้ดอกไม้สวย ทำให้ผมสุขจนล้นปรี่เลยหละครับ

ขอบคุณครับ