สวัสดีครับ

จากที่ได้อ่านตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบรรทัดสุดท้าย ผมเห็นต้นรักของคุณแผ่นดินค่อยๆเติบโต และงอกงามขึ้นมาอย่างมีชีวิตครับ....เพราะรัก จึงพยายามเข้าใจ สุดท้ายให้อภัยสำคัญที่สุดในการประคับประคอง สองเรา เพื่อเขาตัวน้อยๆ : )