สวัสดีครับ  คุณแหวว

ขอแสดงความยินดีย้อนหลังไปสู่การเคยได้รางวัลประกวดแต่งคำกลอนเนื่องในพิธีไหว้ครูนะครับ   แต่ก็น่าเสียดายที่เอกสารชั้นต้นเหล่านั้นสูญหายไป   กระนั้นก็เชื่อเหลือเกินว่าความอิ่มใจจะยังคงปรากฏฉายชัดอย่างมีชีวิตอยู่ในตัวตนของคุณแหววสืบมาจนบัดนี้

การได้เขียนกลอนประกวดในวันไหว้ครูจะได้รางวัลหรือไม่นั้น  ผมมองว่าไม่สำคัญอะไรนัก  สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการได้บอกกล่าวความรู้สึกที่มีต่อครูผ่านบทกลอนนั้นต่างหากคือสิ่งอันสำคัญที่สุด

การประกวดกลอนในวันไหว้ครูในแต่ละปี  จึงเป็นเสมือนการสร้างเวทีให้ลูกศิษย์ได้แสดงออกถึงความรัก ความเคารพและความซาบซึ้งที่มีต่อครู   ซึ่งก็อดคิดและเฝ้าหวังอยู่อย่างลึก ๆ  ไม่ได้ว่า  วันแต่ละวันจะเป็นเสมือนวันไหว้ครูเสมอไป

...

ขอบพระคุณครับ