- สวัสดีครับ เจ้หนิง
ผมเพิ่งตื่นจากการนอนพัก หลังจากวันนี้ไปร่วมพิธีเปิดงานวันเปิดโลกกิจกรรม และถือโอกาสแวะไปเยี่ยม "เพื่อนแก้ว" ด้วย และไม่ลืมที่จะชวนท่านรองฯ เข้าไปทักทายให้กำลังใจแก่น้อง ๆ ในซุ้มชมรม
...
อันที่จริงผมก็ไม่รู้ว่าน้องนิสิตตาบอดได้รับรางวัล แต่ก็ยินดีให้มีเวทีและจังหวะพิเศษแก่เขาเพื่อให้เขาได้แสดงออก ... ซึ่งเบื้องต้น ผมก็อยากให้องค์การนิสิตเป็นผู้ตัดสินใจ เพราะนั่นคือการสอนให้เขาได้ตัดสินใจในเนื้องานของเขา และผมก็เชื่อว่าองค์การนิสิตจะ "อนุญาต" ... จึงกล้าโยนลูกกลับไปที่องค์การ และไม่อยากให้น้ององค์การติดยึดอยู่กับผม ..
....
ขณะที่น้องนิสิตอ่านกลอน อยู่นั้น ผมเดินไปสังเกตบรรยากาศอยู่หลังสุดของที่นั่งนิสิต มองเห็นอาจารย์เกือบทุกท่านให้ความสนใจกับการอ่านบทกลอนของนิสิตตาบอดมาก
และแกก็กลายเป็น "สีสัน" ที่มาเติมให้พิธีไหว้ครูดูทรง "คุณค่า" ขึ้นมาอีกในมิติหนึ่ง
...
ยินดีและขอบคุณครับ
