สวัสดีค่ะคุณChetta, ดีใจทุกครั้งที่ได้ทราบว่าภูมิปัญญาไทยยังมีชีวิตอยู่ในมิติชีวิตประจำวัน ที่ไม่ใช่เพื่อการผลิตขายเท่านั้น

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านบันทึกค่ะ คุณแม่อยู่จังหวัดอะไรคะ

เมืองไทยเราผู้ทำและใช้ผ้าย้อมครามเป็นคนในชุมชนเอง ทำเองใช้เอง ไม่เหมือนประวัติในต่างประเทศ คนสูงศักดิ์ คนร่ำรวยเท่านั้นที่จะใช้ผ้านี้ได้ ชาวบ้านไทยเราโชคดีมากเลยนะคะ แต่กระแสทุน และโลกาภิวัตน์ทำให้เราดูถูก หรือแม้ไม่ดูถูก ก็ไม่ตระหนักในคุณค่า ต้องรอให้ต่างประเทศมาบอกว่าดีก่อน จึงจะนิยมตามเขา

เรามาช่วยกัน เริ่มที่ตัวเราผู้ตระหนักในคุณค่าของภูมิปัญญา ไม่ต้องไปว่าคนอื่น เราทำ เราใช้ใ ห้เห็นกันเป็นตัวอย่างนะคะ