ต้องขอบคุณคุณ poo มากครับ ที่ติดตามบันทึกผมตั้งแต่แรกเลยมั้งครับ ถึงได้รู้ชื่อภาษาลีซูผม

คนลีซูเรียกผม "อะตะผะ" ครับ ซึ่งก็แปลว่าลูกชายคนโตของครอบครัว เป็นชื่อที่น่ารักทีเดียว ผมอยู่กับพี่น้องบนดอยนานเลยทีเดียว หากเขียนเรื่องราวที่เกิดขึ้นไว้ คงได้เรื่องราวที่หนาๆ เล่มโตๆ

การได้สัมผัสและเรียนรู้ในกระบวนการศึกษษ วิจัย ทำให้ผมเข้าใจและมองในมุมพวกเขาครับ ข้อมูลที่นำเสนอจึงเจือด้วยอารมณ์ ความรู้สึกไปด้วย บางครั้งใครอ่านงานของผมเขาจะนึกว่าอ่านนิยาย สำนักทางปริมาณ(วิจัย) คงบ่นน่าดูครับ เวลาอ่านงานผม 555

อย่างไรก็ตามการเขียนแบบให้เห็นภาพในงานวิจัยเชิงคุณภาพ ผมว่าทำให้เราเข้าถึงตัวตนของเป้าหมายได้ งานแบบนี้ทำให้เราเป็นส่วนหนึ่งของเขาได้ เรียนรูมุมมองของกันและกันได้อย่างเเนบเนียนและเป็นธรรมชาติ

ขอบคุณคุณ Poo ครับที่ติดตามและให้กำลังใจเสมอมาครับ

ขอบคุณครับ