สวัสดีครับคุณ sasinanda

     ขอโทษนะครับ หากผมจะยังไม่ได้ไปเยี่ยมทิ้งรอย ลปรร.ที่บ้าน(Blog)ท่านบ้าง ผมกลับมาครานี้ตั้งใจอย่างยิ่งที่จะรับ/ให้การต่อยอด เติมเต็ม แต่ยังทำได้ไม่เต็มที่นะครับ
     ใช่ครับลุงช่วง มีอะไร ๆ สอนผมอย่างลูกอย่างหลานเสมอ ๆ ท่านตาบอดในภายหลังด้วยอุบัติเหตุ ท่านจึงรู้ว่าผมต้องผิดพลาดและไม่เข้าใจอะไร ท่านเอ็นดู คอยชี้แนะกันมาตลอด เราจึงไม่เคยทิ้งกันครับ