สวัสดีครับ พี่หน่อย ดอกแก้ว
ผมเคยถามตนเองอยู่บ้างว่า ในปีหนึ่ง ๆ เคยตื่นทันดูพระอาทิตย์ขึ้นกี่ครั้ง คำตอบนั้นก็ชัดเจนเหลือเกินว่าแทบไม่มีเลย แต่ก็ไม่ได้หมายถึงผมตื่นสาย หากแต่ตื่นแล้วไม่รู้จะไปดูได้ที่จุดใดดี ...กอปรกับชีวิตในแต่ละวันรีบเร่งอย่างไม่น่าเชื่อ, จึงพลัดหลงไปจากบรรยากาศเช่นนั้นโดยอัตโนมัติ
อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งก็ยังได้มีโอกาสดูพระอาทิตย์ตกดิน, รู้ว่าค่ำแล้วนะ .. การรู้เช่นนั้น รู้จากการดูท้องฟ้า ไม่ใช่ดูจากนาฬิกา หรือแม้แต่แสงไฟจากท้องถนน
....
มองในแง่ดีก็ยิ้มให้ตนเองว่า ดีแล้วล่ะ ถึงแม้ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้น หากแต่ได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินก็ถือว่า ชีวิตไม่แห้งผากจนเกินไปนัก
....
ขอบคุณมากครับ... ขอให้พี่หน่อยมีความสุขกับการงานและชีวิตตลอดไป