สวัสดีครับ <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px"></div><div class="info"> ซันซัน
</div><div class="info">อันที่จริงภาพที่ผมพบเจอนั้น  เป็นภาพธรรมดาสามัญที่เกิดขึ้นและดำเนินไปในทุกวี่วันและทุกค่ำคืนของสังคมเมืองทั่วไป   และผมก็เข้าใจ หรือแม้แต่รับรู้อยู่แล้วทั้งผ่านการคิด, การฟัง, การอ่าน, หรือแม้แต่เข้าสัมผัสบ้างในบางโอกาส</div><div class="info">แต่การเข้าไปสัมผัสตรงจากบริบทวัฒนธรรมเช่นนั้น  ก็อดที่จะแปลกและชวนคิด หรือแม้แต่ตั้งคำถามกับตนเองไม่ได้ …</div><div class="info">สังคมเมืองถูกสร้างขึ้นจากความทันสมัย  และความทันสมัยเหล่านั้นก็เดินทางมาเพื่อชดเชยในสิ่งที่คนในสังคมเมืองโหยหา  แต่แล้วก็ไม่สามารถเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายและโหยหาได้   ซ้ำร้ายกลับกลายเป็นว่า  “เติมไม่เต็ม”  …  </div><div class="info">ที่สำคัญคือ  ยังฉุดลากให้ผู้คนเดินทางไปสู่โลกแห่งความสับสนและเดียวดายอย่างไม่น่าเชื่อ …</div><div class="info">สวนสาธารณะในเมืองใหญ่ คือ สิ่งที่ผมเฝ้ามองมาตลอดชีวิต ,  ม้านั่งที่คนไม่คุ้นเคยมานั่งข้าง ๆ กันแล้วเปิดประตูใจทักทายกันอย่างมีมิตรภาพ ,  ภาพของผู้คนวิ่งและเดินเล่นอย่างมีความสุข   …  สิ่งเหล่านี้คือภาพแห่งความสุขที่ผมพบอยู่บ่อยครั้ง</div><div class="info">…</div><div class="info">สังคมอาจต้องการการเยียวยาอยู่มาก  และผมก็ไม่แน่ใจว่า  วิธีการใดคือการเยียวยาสังคมกันแน่ …</div><div class="info">ผมมีคำถามากมายเสมอ…(เมื่อออกเดินทาง) ..</div><div class="info">ขอบคุณครับ</div>