-สวัสดีครับอาจารย์

-จากการได้เรียนรู้และได้รับคำแนะนำจากสมาชิกรุ่นก่อน ท่านสิงห์ป่าสัก

-ทำให้ผมมีโอกาสได้เขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆ ใน G2K

-ซึ่งผมมักจะบอกกับใครๆ ว่าผมไม่ใช่นักเขียน แต่ผมเป็น"นักเล่าเรื่องผ่านภาพถ่ายและสิ่งต่างๆที่ได้ประสบพบเจอมา..

-ทำให้การเขียนบันทึกของผมไม่ค่อยจะมีหลักเกณฑ์อะไรมาจับจ้องมากนัก จึงทำให้เขียนบันทึกได้เรื่อยๆครับ

-สิ่งหนึ่งที่ยังเป็นพลังใจในการเขียนบันทึกก็คือ"การที่ได้คิดว่าเป็นการเก็บเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาในชีวิตมาเก็บเอาไว้"

-เป้าหลักมิใช่การได้รับการชื่นชมไดๆ หากแต่อบอุ่นใจในทุกครั้งที่ได้กลับไปเปิดอ่านเรื่องราวที่ผ่านมาและได้รับการเพิ่มเติมเสริมข้อมูลจากกัลยาณมิตรและผู้อ่านที่ผ่านเข้ามา...

-อ่านบันทึกของอาจารย์แล้ว ทำให้ผมยืนยันได้ว่า"การสอนแบบไม่สอน"นั้นทำให้ผู้เรียนหรือผู้ที่สนใจในเรื่องนั้นๆ ได้รับพลังแห่งการเรียนรู้ได้อย่างมากเลยล่ะครับ

-สรุปง่ายๆก็คือ"อยากเขียนอะไรก็เขียนไป เขียนแบบไร้เงื่อนไข"หากมีคนสนใจในเรื่องราวเหล่านั้นก็เก็บเอามาเพิ่มเติมเสริมแต่งต่อไป

-บ่อยครั้งที่ได้อ่านบันทึกของอาจารย์จากค่ายต่างๆ ทำให้ผมได้เรียนรู้กระบวนการต่างๆ ไปด้วย

-เรื่องเล่าเร้าพลังจะก่อเกิดขึ้นได้หากมี"เวที"ให้แสดงตัวตนครับ

-ขยายความมาเพื่อ ลปรร กับอาจารย์ครับ

-ด้วยความระลึกถึง...

-อาจารย์สบายดีนะครับ?

-ขอบคุณครับ...