ขอบคุณค่ะ คุณอุบล จ๋วงพานิช

ที่แวะมาเยือนและเพิ่มประเด็น..ผู้หญิงส่วนใหญ่ไม่อยากไปตรวจเพราะเจ็บมาก และความอาย

ตรงกับใจที่ทำให้เขียนบันทึกนี้ขึ้นมาค่ะ ..ความเจ็บ จากธรรมชาติของกายภาพเต้านมก่อนมีประจำเดือน และจากอาการเกร็งเพราะความกลัว การต้องถูกทำซ้ำเพราะไม่ทราบว่าห้ามทาแป้งและโรลออน ....ความเชื่อว่าเต้านมเล็กเจ็บกว่าเต้านมใหญ่

คำแนะนำจากผู้มีประสบการณ์คาดว่าจะช่วยให้ผู้หญิงเกิดความมั่นใจมากขึ้นเมื่อจำเป็นเข้ารับการตรวจวินิจฉัยด้วยแมมโมแกรม    (หากจำเป็น...ตามความเสี่ยงที่มี...เช่นอายุมาก มีญาติพี่น้องเป็นมะเร็งเต้านม....คลำเจอก้อนที่ไม่แน่ใจ....พบซีส......ใช้ฮอร์โมนแก้ไขอาการวัยทอง....ฯลฯ)

อยากได้แนวคิดจากผู้ให้บริการด้วยน่ะค่ะ ...ว่า...จะมีคำแนะนำอะไรอีกเพื่อลดความเจ็บ ความกลัว...และความอายค่ะ...

อีกกรณีคือ ความอาย...ผู้หญิงที่บอกเล่าบอกว่าอายเวลาที่หน้าห้องตรวจปะปนกันไม่แยกเป็นสัดส่วน...และมักจะมีผู้ชายมานั่งดูทีวีที่โรงพยาบาลจะจัดไว้ให้สำหรับผู้รับบริการ...เพราะเธอต้องโนบราและเสื้อผู้ป่วยมักจะเนื้อบาง....แต่ต้องมานั่งปะปนกันกับผู้ป่วยชาย.....วัฒนธรรมไทยตรงนี้ โรงพยาบาลบางแห่งยังไม่ลึกซึ้งและไม่ไวกับความรู้สึกของผู้รับบริการหญิงค่ะ