อ.นุ
โอ๋-อโณ
ขจิต ฝอยทอง 
Bright Lily
แผ่นดิน
กาญจนา สุวรรณเจริญ
P. Rinchakorn
เพชรน้ำหนึ่ง
ชยพร แอคะรัจน์
ธิรัมภา
ยายธี
Joy 
แสงแห่งความดี...
Dr. Ple 
tuknarak
กล้วยไข่
บุษยมาศ
Pojana Yeamnaiyana Ed.D.
ไอดิน-กลิ่นไม้
น้อย น้ำพอง
ครูหยิน
Yanyong-P
สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจมอบแก่บันทึกความทรงจำนี้ค่ะ
น้องJoy...ช่วงนั้น ประเทศไทยเนื้อหอมมากๆ ทั้งนโยบายภาครัฐ
และโอกาสใหม่ๆของการลงทุนจากต่างประเทศมากมายหลากหลาย ทำให้เกิดการ "สำลัก"
อย่างรุนแรงค่ะ
น้องดร.ขจิต...นี่คือบทเรียนที่สำคัญมากของจัดการที่อ่อนแอต่อกระแสเงินตราต่างประเทศ
ที่ไหลบ่ามาท่วมประเทศอย่างรวดเร็ว..เจ็บทั้งเจ้าหนี้และลูกหนี้ทั่วหน้าค่ะ
คุณยายธี...ขอบคุณมากที่มาให้ความเห็นเพิ่มเติม ที่สมควรเก็บไปคิดอย่างรอบคอบ กับการจัการกับชีวิตในแนวพอเพียงตามพุทธวิถีค่ะ
น้องบุษยมาศ...ดีใจที่มาเยี่ยมส่งความคิดถึงกันค่ะ..
น้องDr.Ple...ปัญหาที่เกิดขึ้นช่วงนั้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะขาดการมองภาพรวมของภาครัฐและ
เอกชน ในแนวทางป้องกันผลกระทบที่รุนแรงที่คาดไม่ถึงหลายด้าน เช่น
ระบบการส่งสัญาณเตือนภัยความเสี่ยง ที่ขาดการตระหนักอย่างจริงจัง เป็นต้น
น้องBright Lily..เรื่องเล่าช่วงนี้ค่อนข้างหนักหนาค่ะ
น้องดร.พจนา...ตอนต่อไปจะเข้มข้นขึ้นอีกค่ะ
น้องครูหยิน...ยินดีมากค่ะที่เข้ามาเยี่ยมอ่านอีกอย่างต่อเนื่อง
น้องอ.นุ...ขอบคุณเพลงปลุกใจเทอดพระเกียรติ รักแผ่นดินถิ่นทองของไทย พึงปกป้องอธิปไตยไว้อย่างมั่นคง..
น้องแสงแห่งความดี...ดีใจมากที่เห็นประโยชน์จากเรื่องเล่าค่อนข้างยาวหลายตอนจบนี้ค่ะ
น้องกล้วยไข่...555 welcome with my pleasure ka...
หลานทพญ.ธิรัมภา...เราเป็นประเทศเล็กที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจสูง
ย่อมเป็นเป้าหมายหนึ่งของประเทศใหญ่ ที่จะเข้ามาขยายกิจการหาผลประโยชน์
การจัดการเรื่องนี้
จึงท้าทายอย่างยิ่ง...ยังจำได้ดีว่าว่าช่วงนั้นท่าทีฝืนกระแสมากๆ
เพราะเรายัง "สร้างรั้วบ้านไม่เสร็จ" ถูกธุรกิจเอกชนต่อต้านมากมายค่ะ
น้องแผ่นดิน...การพิจารณาอย่างรอบคอบในทุกมิติ ย่อมเกิดผลดีในระยะยาวอย่างยั่งยืนค่ะ..