สวัสดีค่ะน้องแสงแห่งความดี

เสียงเพรียกจากบันทึกของน้องแสง บันทึกนี้ ทำให้พี่ต้องล็อกอินเข้ามาตอบบันทึกของน้องแสง หลังจากที่ช่วงหลัง เรามีความสงบ ราบเรียบ กลาง ๆ และมีสุขพอเพียงกับการงาน จนห่างหายจากโซเชียลและการเขียนบันทึก

พาให้เกิดแรงบันดาลใจที่จะเขียนบันทึกของตัวเองอีกหนึ่งบันทึก

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณน้องแสงมากที่ขุดกรุบันทึกเก่าของพี่ พาให้พี่ได้กลับไปอ่านบันทึกที่ว่าใหม่

อ่านช้า ๆ อย่างละเลียดและครุ่นคิดคำนึงถึงวันสวยงามแบบนั้น ก่อให้เกิดความสุขแบบน้อย ๆ ง่าย ๆ เรียบ ๆ จนต้องบันทึกเก็บไว้

นั่งคิดดูว่า ณ วันคืนแห่งห้วงชีวิตนั้น เราคิดถึงอะไรอยู่ เราฝากหรือซ่อนนัยใดไว้ในนั้น

ซึ่งน้องแสงอ่าน คิดตามและเขียนบันทึกนี้ต่อยอด

ทำให้พี่ เมื่อกลับไปอ่านบันทึกตัวเองใหม่ แล้วมาอ่านบันทึกน้องแสง

ไม่น่าเชื่อว่า เรื่องราวมันต่อกันได้ เป็นเนื้อเดียวกัน เหมือนเป็นคำตอบ หรือคำอธิบายให้แจ้งขึ้น

การบันทึกเรื่องราว สื่อข้อความ บางครั้งเราทำได้ไม่ดี ส่งผ่านความคิดออกไปไม่ได้

แต่จากบันทึกนี้และบันทึกของน้องแสง ทำให้เกิดปิติที่เราสื่อข้อความออกได้
และหรือคือ ความคิดที่น้องแสงต่อยอดให้ ช่วยให้ความกระจ่างมากขึ้น ทั้งต่อพี่ ผู้เขียนบันทึกและเผื่อท่านอื่นที่มาอ่าน

ขอทิ้งท้ายไว้ด้วยข้อความนี้ที่คุณส.รตนภักดิ์ ได้คัดเลือกออกมาจากบันทึกดังกล่าวว่า

"ระลึกรู้ทุกขณะว่า ทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นอนิจจัง ไม่เที่ยง ไม่จริง ไม่นิ่ง ไม่จีรัง ผันแปร ไม่อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ใด ๆ เปลี่ยนแปลงหมุนวนนอกเหนือการควบคุม"..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/566015

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ