สวัสดีครับ
การกลับเข้ามาในเก้าอี้ตัวเดิม หลังปล่อยวางไปหลายปี แต่ในช่วงที่ห่างหายไปกลับกลายเป็นว่า เราไม่ได้จากหายไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับมีตัวตนกับเรื่องเหล่านี้มากขึ้นและมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
บางครั้งเราเลือกที่จะเป็นดังที่ใจอยากจะเป็นไม่ได้นัก โดยเฉพาะในเรื่องงานบริหาร นั่นคือ จุดผกผันที่กลับมายังจุดนี้อีกครั้ง
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งนะครับ กับกระบวนความเหล่านี้
ส่วนจุดสูงของเรานั้นคือ...ใจ...การมีจิตใจสูง เป็นสิ่งที่เราต้องฝึกปรือ เรียนรู้และฝึกปฏิบัติอย่างไม่รู้จบ...ไม่มีใครมาถอดถอน...จวบจนสิ้นลมหายใจ ไม่ว่าอยู่ตรงไหน เวลาใด มันก็คือสิ่งสูงสุดในความเป็นสามัญ....หรือธรรมชาติ ของชีวิตนี้ของเรานั่นเอง
...
สูงสุด หรือ สามัญ สำคัญ อยู่ที่ "ใจ" ใช่ไหมครับ -
ขอบพระคุณมากครับ