สวัสดีครับ

สระ "ฤ" นี้เป็นปัญหาเรื่องอ่านจริงๆ ต้องจำให้ได้ทุกคำ (ซึ่งมีอยู่ไม่กี่คำ)

สระตัวนี้พิเศษ เพราะไม่ได้เป็นเสียงสระเหมือนตัวอื่น แต่มีเสียงพยัญชนะติดอยู่ด้วย

นอกจากนี้ ยังเป็นสระจากต่างประเทศ เมื่อนำมาใช้ในภาษาเรา ก็ยิ่งจะแตกแขนงออกไปอีก

ภาษาสันสกฤตแบบแผน ออกเสียง ริ เช่น พฤกษา = พริก-ษา. แต่คนอินเดียบางถิ่นออกเสียงเป็น รุ เป็น รึ ก็มี

อีกทางหนึ่ง ผมชอบยกทื่มาให้เขมร (ทั้งๆ ที่หลายคำก็ไม่มีหลักฐาน) เราอาจได้สำเนียงจากเขมรอีก

ฉะนั้น ฤ ในคำไทย น่าจะได้แบบจากแขก (พราหมณ์ ซึ่งคงมีหลายพวก) และเขมร การออกเสียง ฤ จึงแตกต่างไป

นอกจากนี้ ยังเปลี่ยนเแปลงหลังรับมาใช้ในภาษาไทยอีก หมายความว่า บางที คำหนึ่ง สมัยก่อนอาจออกเสียง รึ สมัยหลัง ออกเสียง เรอ (ไม่มีคำอธิบาย)

ผมคิดว่าการสะกดคำไทยเป็นไปตามระเบียบแบบแผนค่อนข้างมาก เมื่อเทียบกับภาษาอังกฤษ

แต่มีตามระเบียบน้อยมาก เมื่อเทียบกับภาษาบาลีสันสกฤต หรือพวกอินเดีย-ยุโรป

ภาษาไทยไม่ได้อ่านออกเสียงตามหลักทุกตัว ดังนั้นเมื่อเจอคำที่ไม่ได้ออกเสียงตามหลัก ก็ไม่น่าแปลกใจ เช่น

ก็ (ก้อ) คำนี้ น่าจะออกเสียงสั้น (เก๊าะ), แต่เราออกเสียงยาว

เมาะ(๒) คำนี้น่าจะออกเสียงสั้น แต่ก็ออกเสียงยาว (หม้อ)

หนังสือ บางทีก็ออกเสียงเป็น นั้งสือ นี่เป็น variation ซึ่งในอนาคตอาจเป็นการออกเสียงหลัก ก็ได้.

ไม่แน่ใจว่าตอบตรงคำถามหรือเปล่าครับ