เห็นด้วยอย่างยิ่งเช่นเดียวกันค่ะ

         แวะมาเยี่ยมเยือนในวันหยุดราชการ และก็ทักทาย พร้อมร่วมแสดงความคิดเห็นค่ะ  ว่า..เพื่อความไม่ประมาทมากขึ้นไปอีก..ซึ่งก็แล้วแต่บุคคลจะปรารถนา ซึ่งไม่เหมือนกัน...สำหรับแหววก็คือ เปลี่ยนเป้าหมายในจุดสูงสุดใหม่ซะ... ความสูงของตำแหน่งหน้าที่ไม่ใช่จุดสูงสุด...ตำแหน่งหน้าที่ หรือความนับหน้าถือตาจากอะไรก็ตามที่สังคมหยิบยื่นให้มิใช่จุดสูงสำหรับเรา...สำหรับเรามันเป็นแนวระนาบ(ใช้กับตัวเองเมื่ออยู่ในสถานะที่ผู้อื่นบอกว่ามัน"สูง" มิได้ใช้กับผู้อื่นนะคะ) เราเพียงทำหน้าที่นี้ได้เหมาะ ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่นั้นได้เหมาะ เราทั้งหมด ต่างทำหน้าที่ที่สูงหรือลึกซึ้งกันคนละด้าน และมาเอื้อต่อกัน สู่ความสำเร็จของงานที่กลายเป็นหนึ่ง...ส่วนจุดสูงของเรานั้นคือ...ใจ...การมีจิตใจสูง เป็นสิ่งที่เราต้องฝึกปรือ เรียนรู้และฝึกปฏิบัติอย่างไม่รู้จบ...ไม่มีใครมาถอดถอน...จวบจนสิ้นลมหายใจ ไม่ว่าอยู่ตรงไหน เวลาใด มันก็คือสิ่งสูงสุดในความเป็นสามัญ....หรือธรรมชาติ ของชีวิตนี้ของเรานั่นเอง