สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">

</tr></tbody></table><p>อันที่จริงผมแต่งกลอนไม่เก่ง,  แต่งได้ แต่ก็ไม่ค่อยได้ความได้เนื้อสักเท่าไหร่  แต่เป็นคนที่ชอบเขียนกลอนสด ๆ  ... หากเอาวรรณศิลป์มาประเมินก็ด้อยค่าไปสิ้นเชิงเลยแหละครับ..</p><p>บางทีเราต่างก็บอกกับตนเองว่าให้วิ่งให้เร็ว ไปให้ไกล, ไปให้ถึงจุดหมายก่อนใครอื่น  โดยลืมที่จะบอกกับตนเองว่า  อย่าลืมแวะทักทายคนร่วมทางเหล่านั้นบ้าง, และบางทีเรา หรือเขาอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อการร่วมเดินทางได้เช่นกัน</p><p>สลับกันพูด, สลับกันฟัง, ... และไม่ตะกายด้วยวิธีการกดทับผู้อื่น  นั่นคือสิ่งที่มนุษย์คิดและตระหนักเสมอ  แต่มันก็ยากไม่ใช่น้อยสำหรับการปล่อยวางได้อย่างนั้นจริง ๆ ... หรือถ้าไม่ได้เลย  ก็คงต้องหมายถึง  ให้กระทบผู้อื่นน้อยที่สุดเท่าที่เราจะทำได้, กระมังครับ</p><p>ขอบคุณครับ..</p>