สวัสดีค่ะอาจารย์แอมป์ ขอเรียกชื่อนี้ด้วยคนนะคะ สั้นดี และรู้สึก "แรง"ดีด้วย

ขอบคุณที่แวะไปดาวน์โหลดวิทยานิพนธ์ พอพรินต์แล้วเอาหนุนนอนเลยจะดีกว่านะคะ

บอกไปแล้วว่าเพิ่งเขียนต้นฉบับหนังสือเสร็จหนึ่งเล่มใช่มั้ยคะ รู้สึกปลอดโปร่งไปอีกแบบ ที่จริงเวลาทำงาน เขียนหนังสือต้องใช้สมาธิ สติ และปัญญามาก เหมือนไปปฏิบัติธรรมเลยค่ะ ก็ชอบเหมือนกัน เป็นการฝึกตนอย่างหนึ่ง แล้วทำให้รู้ว่ายังพอมีปัญญา ไม่เหือดหายไปหมดตามกาลเวลา

เอาใจช่วยและลุ้นให้ทำหลักสูตร หรืออะไรก็แล้วแต่ในการทำให้รู้เท่าทันเอามาช่วยพัฒนาคุณภาพเยาวชนของเรา ที่จริงมองว่าจะทำอย่างไรให้ครูอาจารย์ผู้สอนมองเห็นแง่มุมอย่างนี้ แล้วแปลงแนวคิดให้เป็นเนื้อหาสอดแทรกอยู่ในการสอนทุกวิชา จะเป็นการทำแบบองค์รวมมากกว่า หากอาจารย์แอมป์แยกเป็นวิชาต่างหาก คงเหนื่อยยับเยิน เพราะเด็กก็จะไปทำอะไรตามความเคยชินแบบเดิมจากการสอนในวิชาปกติอื่นๆ  ใช่มั้ยคะ แล้วยังต้องสวนกระแสกับครูคนอื่นอีก

สงสัยต้องให้หาพวก หาแนวร่วมกันก่อนในต้นทาง คิอผู้สอน

อย่างไรก็ตามสู้ๆ นะคะ สมัครเป็นแนวร่วมด้วยคนก่อนเลยค่ะ