มันเป็น"ความทรงจำที่ฝังลึก" น่ะคะพี่หนาน  เหตุการณ์สำคัญในชีวิต อาจลืมได้บางเวลา แต่เวลาที่เราอยู่คนเดียว ความทรงจำที่ฝังลึกก็จะก่อตัวเงียบ  ๆและค่อย ๆ เด่นชัดขึ้นเรืื่อย ๆ  และไม่ห่างหายไปจากความทรงจำ  เหตุการณ์ที่ผ่านไปมีสองอย่าง คือ สุข และทุกข์  สุขเราจะยิ้มเมื่อนึกถึง ทุกข์จะทำให้เราทรมานยามที่เราคิดถึง แต่มันก็คือ ประสบการณ์ คือ รอยทางเดิมที่เราเดินผ่าน  สุขหรือทุกข์ คือบทเรียน ที่เรานำมาเป็นต้นแบบในการตัดสินใจอะไร ๆในอนาคต   นกเองผ่านเรื่องราวมากมายในชีวิต สิ่งหนึ่งที่ทำได้คือ การยอมรับในสิ่งที่ผ่านมา เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ และเช่นกัน เราจำเป็นต้องเดินทางไปในปัจจุบัน  หยุดเดินก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้ เราต้องเดินทางต่อไป จนถึงปลายทางโดยที่เราปฏิเศษไม่ได้  สู้ ๆ ไปด้วยกันนะคะพี่หนาน ^_^