หวัดดีค่ะอาจารย์   แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ อ่านความทรงจำในวัยเด็กของอาจารย์แล้วทำให้นึกย้อนถึงตัวเองค่ะ   เมื่อก่อนพี่นกทำงานอยู่สังกัดส่วนกลางค่ะทำงานเพื่อประโยชน์ในภาพรวมค่ะ แต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่ที่หน่วยงานท้องถิ่น(เทศบาลนครพิษณุโลก) ได้ทำงานที่ตัวเองตัวและได้ทำงานเพื่อบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง  เหนื่อยหนักหนากับภาระงานปกติที่ต้องทำแต่ก็ภูมิใจที่ได้ทำงานเพื่อบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง    บางทีก็มีอารมณ์เหงา ๆ เขียนอะไร ๆ ไว้เยอะแยะเลยค่ะแต่ไม่ได้ถ่ายทอดไว้ที่ blog ตัวเองพอมาอ่านเจอเรื่องราวของอาจารย์ทำให้พี่อยากถ่ายทอดความทรงจำอันงดงามผ่านตัวหนังสืออย่างอาจารย์บ้างแล้วค่ะ ...เสร็จจากงานที่มันเร่ง ๆ นี้สักหน่อยจะเขียนให้อ่านนะคะ.......