สวัสดีครับ.......คุณครูอ้อยครับ....คงไม่ได้อยู่ร่วมอารมณ์เหงาครับ  เพราะ อารมณ์เหงา จะทำให้เป็นทุกข์ตามคิดที่กำลังคิดครับ.........

ทุกข์เพราะความคิด เพราะอารมณ์ที่คล้อยตามไปกับปรากฎการณ์  หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็จะทำให้เราคุมสติไม่ได้ครับ  ถ้าเราคุมสติไม่ได้บ่อย ๆ ขึ้นก็จะทำให้จิตที่สงบนิ่ง ไหวตามอารมณ์นั้นครับ  ........ถ้าไหวตาม เกิดปรุงแต่งเป็น หงุดหงิด, อาการวิตก, อาการสงสาร, ซึ่งหน้าที่คือหน้าที่ครับ หยุดไม่ได้ถ้าน้ำไม่ท่วม ไฟไม่ไหม้ หรือแผ่นดินไหวอย่างแรง ฝนตกหนักก็ต้องไป ครับ.......

เพราะหน้าที่ครับ   จำเป็น.......สมมติว่า คนข้างเคียงคุณครูอ้อยต้องทำหน้าที่คุมไฟเขียวไฟแดงของรถไฟ เวลา  03.20 น.ที่แยกประดิพัทธ์ สะพานควาย  เวลาที่ออกจากบ้าน เวลา 03.00 น. ถ้าไม่ฝ่าฝนออกไป รถไฟมาตรงเวลา แต่คนคุมไฟเขียวแดงไม่อยู่จะทำอย่างไร?  ......รถไฟต้องหยุด หรืออะไร?อีกที่ต้องหยุด .....ไม้กั้นต้องเอาลงเวลารถไฟมา หรื่ออีกเยอะครับ........คิดเสียว่าเขาไปทำหน้าที่ที่ควรจะทำต่อหน่วยงาน ต่อสังคมครับ.....อบอุ่นเสมอที่ได้ทำงานให้สังคม ประเทศชาติครับ