อ่านแล้วคิดถึงความหลังที่เคยนั่งสามล้อไปธุระบ่อยๆ...สะดวกดีแต่สงสารสารถีมากๆค่ะ..เห็นเขาถีบขาโก่ง..ลำคัวชุ่มด้วยหยาดเหงื่อ