สวัสดีครับ พี่บุษยมาศ

โลกไม่เงียบเหงา เพราะมีคนและเรื่องราวให้คิดถึง
บันทึกนี้ก็เขียนต่อยอดจากวาทกรรมข้างต้นครับ
ผมคิดว่าอะไรที่เป็นแรงบันดาลใจให้เราดำรงอยู่ -สร้างงานได้ โดยไม่ทำร้าย เบียดเบียนคนอื่น
ผมคิดว่า ก็เป็นเรื่องที่ไม่เสียหายที่เราจะกระทำได้
ผมจึงมักพาตัวเองเดินทางออกจากห้องหับตัวเอง  ไปดูโน่นนี่บ้่าง   มันทำให้เราผ่อนคลาย มีพลัง....
วึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากเรื่องราว นากการณ์ที่พบเจอในถนนที่เราทอดเท้าเดิน นั่นเอง ครับ....
ตัวละครที่เป็นพลังสำหรับเรา  จึงมีทั้งคนที่เรารู้จัก และไม่รู้จัก -