ขอบคุณ "ลูกขจิต" มากนะคะ ที่มาให้กำลังใจอาจารย์แม่

อาจารย์แม่ปลูกผักและต้นไม้ที่บ้าน มาตั้งแต่ปี ๒๕๒๐ ที่บรรจุเข้ารับราชการที่วิทยาลัยครูสุรินทร์ หลังจบ ป.โทที่ มศว.ประสานมิตรในปี ๒๕๑๙ และปลูกมาตลอด นับถึงปัจจุบันก็เกือบ ๔๐ ปีแล้วนะคะ

ปี ๒๕๓๓ ที่สร้าง "บ้านเรือนขวัญ" ในเมืองอุบลฯ ได้ปลูกมากมาย ทั้งที่สวนหลังบ้าน สวนหน้าบ้าน และระเบียงชั้นสอง เป็นความชอบส่วนตัว จึงเป็นกิจกรรมสำหรับคลายเครียดจากงานในหน้าที่ราชการ วันไหนไม่ต้องออกจากบ้านไปทำงานอาจารย์แม่จะขลุกอยู่ในสวนและมีความสุขมาก ผลก็คือเป็นคนสุขภาพดี พ่อใหญ่สอบอกว่า อาจารย์แม่ฟื้นตัวเร็วมากเวลาเจ็บป่วย (และปกติจะไม่ใช้ยา ปล่อยให้หายเอง) อย่างคืนวันที่ ๑๒ มี.ค. ๕๗ อาจารย์แม่มีอาการปวดท้องจุกเสียดและอาเจียนทั้งคืน แทบจะไม่ได้นอน ไม่ได้ทานยาแก้อาการให้พ่อใหญ่สอทำน้ำเกลือแร่ให้กันช็อคเพราะขาดน้ำเท่านั้น แต่รุ่งขึ้นอาจารย์แม่ก็ไปเดินรอบหนองฝาง และเดินสำรวจต้นไม้ในป่าในทุ่งนาได้รวมสองชั่วโมงครึ่ง โดยไม่มีอาการเหนื่อย/วิงเวียนแต่อย่างใด ในขณะที่พ่อใหญ่สอไม่ได้ขยับตัวไปไหนนอนรอที่รถค่ะ

อาจารย์แม่ชอบรูปลูกขจิตชุดนี้มาก อุ้มเด็กเป็นด้วยนะคะไม่ขัดเขินเลย...น้ำหนักลด ๕ กก. มิน่าหุ่นเพรียวขึ้นมาก

ภาพกล้าตะคึกที่เพาะไว้ในเรือนเพาะชำเป็นภาพที่สองที่ได้ถ่ายรูปไว้ หลังจากนั้นอาจารย์แม่ไม่ได้เข้าฟาร์มสองสัปดาห์ พอกลับเข้าไปอีกพบว่าตะคึกที่งอก ๓ ต้นหายไปไร้ร่องรอย ถามพ่อใหญ่สอก็ไม่ได้ความ เคืองมาก สำหรับกล้าบวบนำไปปลูกและได้ผลอย่างที่เห็นนะคะ

อาจารย์แม่ยังไม่ได้กลับไปดูว่า แถวใต้ต้นตะคึกที่พบที่ทุ่งนา มีต้นอ่อนงอกขึ้นมาบ้างไหม ฝนตกหลายครั้งแล้วค่ะ ถ้ามีจะได้ขุดไปปลูกอนุรักษ์พันธ์ที่ฟาร์ม อาจารย์แม่ขอดูภาพตะคึกสองต้นที่ลูกขจิตปลูกไว้ที่บ้านไร่ด้วยนะคะ