เมื่อวันอังคารที่ 14 ม.ค. พี่ไปเจอหัวมันที่ไม่รู้จัก รีบเดินรี่เข้าไปถามชาวบ้านที่นำไปขายซึ่งบอกว่าชื่อ "มันพร้าว" พี่ถามว่า ปลูกได้ไหมเธอบอกว่าได้ พี่เลยซื้อไป 3 หัว นึ่งกินไปแล้ว 2 หัว (นำส่วนที่ติดกับเถาไปแช่ไว้ลองดูว่าจะมีรากงอกไหม) หัวที่เห็นในภาพจะนำไปปลูกค่ะ คนขายบอกอีกหนึ่งปีถึงจะมีหัวให้กิน แค่เห็นรากงอกและแตกใบพี่ก็พอใจแล้วล่ะ ภาพนี้เพิ่งถ่ายเย็นวันนี้เอง ภาพซ้ายและภาพกลาง พอเห็นน้องมะเดื่อบอกว่า "มิตรรักแฟนเพลงของคุณมะเดื่อ ท่านใดรู้จัก หรือมี 'มันป่า' พื้นบ้าน ไว้ในครอบครอง กรุณานำมาลงบันทึกให้คุณมะเดื่อได้รู้บ้าน (บ้าง) นะจ๊ะ" เลยรีบไปปอกมันที่นึ่งไว้เพื่อถ่ายรูปเพิ่มเติมอีกภาพ (เลียนแบบการจัดให้ดูดีขึ้นด้วยค่ะ)

พี่สนับสนุนการรวบรวมและอนุรักษ์ไม้ป่า ไม้ท้องถิ่น รวมทั้งหัวมันด้วย เห็นคุณเพชรน้ำหนึ่งจะเป็นผู้นำในเรื่องนี้ก็ดีใจ ฝากไปถึงคุณเพชรฯ ขออาจารย์แม่ไอดินฯ เป็นสมาชิกเครือข่ายด้วยคนนะคะ

พี่สืบค้นใน 'net พบ Blog หนึ่งของครู ร.ร.มัธยมที่อุบลฯ เขียนเกี่ยวกับมัน และเรียกมันชนิดนี้ว่า "มันพร้าว" เช่นกันค่ะ แต่ไม่ได้ให้รายละเอียด