ครู คนเป็นครู...อาจดูไม่ต่างจากใคร ครูก็เหมือนคนทั่วไป แต่จิตใจครูสิสำคัญ
คนเป็นครู... ต้องดูที่ความสร้างสรรค์ อีกมานะบากบั่น...จิตใจครูนั้นต้องเปี่ยมเมตตา
เป็นทุนเดิม... ต่อเติมด้วยคุณธรรม อันสุดแสนเลิศล้ำ... นั่นคือความกรุณา
ครูที่ดี...ใช่มีแค่เพียงวิชา แต่ศีลธรรมจรรยา... ต้องมาประดับเรือนใจ
ครู...นั้นคือแม่พิมพ์ของศิษย์ หลอมหล่อชีวิต... ศิษย์นั้นให้ก้าวออกไป
เป็นคนดี... มีพลังสร้างสรรค์เต็มใจ ครูนั้นคือผู้ให้.... ให้จิตวิญญาณ์
คนเป็นครู... ใช่รู้แค่เพียงการสอน แต่ครูนั้นเอื้ออาทร... ศิษย์หนาวร้อนครูเฝ้านำพา
ครูใช่เพียง..คนสอนเพื่อแลกเงินตรา แต่ครูคือธาดา....ล้ำค่ากว่ามวลวิเชียร.....
........................
(หมายเหตุ เพลงนี้ครูวุฒิประพันธ์เอง ร้องเอง ฟังเอง (ไม่เคยเผยแพร่) มาตั้งแต่ปี ๒๕๓๘ ครับ)