ไอดิน-กลิ่นไม้

ขอบคุณครับท่าน ผศ.วิไล

จังหวะและอารมณ์ มีส่วนสำคัญอย่างมากต่อการเขียน Blog ของครูวุฒิ

แต่อารมณ์ปลูกพืชผัก ต้นไม้ และเรียนรู้จากผู้คนมีตลอด

ขอบพระคุณอย่างสูงครับ สำหรับภาพสวยๆที่ฝากให้

ครูวุฒิเห็นแล้วอิจฉาอยู่อย่าง... "ฝักเพกาดกดีแต้ๆ"

เจ็บใจที่ครูวุฒิพยายามปลูกเพกามานาน ปลูกหลายที่ ทั้งที่โรงเรียน ที่สวน และที่บ้าน

ปรากฎว่า "ไม่ได้กินฝัก ได้กินแค่ดอกกับยอดอ่อน" อ่ะ... ก็ยังดี

ตะลิงปิง ก็ปลูกไว้ ๓ ต้น ได้ ๓ ปีแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะอกผล ยังดีที่มีต้นเอาไว้ดูว่าได้ปลูกเหมือนกัน

อิจฉา (เป็นผู้ชายขี้อิจฉาขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้) ท่าน ผศ. อีกอย่าง ได้อิสระและเวลาเต็ม ๑๐๐

จะทำอะไรก็ได้...ที่ใจอยากทำ" ที่ฟาร์มไอดินกลิ่นไม้คงน่าดู น่าอยู่ น่าชมขึ้นมาก

จะหาเวลาและจังหวะไปขออนุญาตแวะชมสักครั้ง

ส่วนครูวุฒิ ตอนนี้ชวนพี่น้องในชุมชนบ้านเกิดสร้างเครื่องแปรรูปข้าว เพื่อนำส่วนที่เหลือจากการแปรรูปมาต่อยอดเพิ่มคุณและมูลค่า กิจการไปได้ดีพอสมควร ไว้ช่วงหลังๆจะเขียนให้อ่านครับ

โอกาสหน้าแวะมาใหม่นะครับ

ขอบคุณครับ