ขอบคุณมากครับ

จดหมายฉบับนี้ผมเขียนขึ้นในช่วงที่ผมประสบกับปัญหาที่หนักที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต  เมื่อประสบกับความทุกข์ผมมองไม่เห็นว่าใครจะมาช่วยแบ่งเบาปัญหาของผมได้  พอดีผมนึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ว่า บิดามารดาเป็นบูรพาจารย์ เป็นพระพรหมและเป็นวิสุทธิเทพ(พระอรหนต์)ของบุตร  ผมจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมาเพื่อสอนตัวเองให้ตะหนักว่า แม้เราจะประสบเคราะห์กรรมที่รุนแรงเพียงใดเราจะยังต้องไม่ยอมพ่ายแพ้ ต้องมีกำลังใจต่อสู้ และยืนหยัดอยู่บนคุณงามความดี  หลังจากที่ผมเขียนเสร็จและส่งมาให้คุณแม่ที่เมืองไทย ปรากฎว่าผมก็เกิดพลังใจและต่อสู้จนผ่านพ้นปัญหานั้นมาได้  เพราะฉะนั้นจดหมายฉบับนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อเป็นการอวดตัวเรื่องความกตัญญูหรือเพื่อต้องการโฆษณาคุณแม่ของตัวเอง  แต่มีเป้าหมายเพื่อสอนและดึงตัวเองให้ยืนหยัดอยู่ในหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ให้ตัวเองมีกำลังใจในการต่อสู้ในแนวทางที่ถูกต้องดีงาม  เพื่อเอาชนะปัญหาบนเส้นทางแห่งคุณธรรม