สวัสดีครับอาจารย์ภูสุภาครับ
ผมเองนั้นรู้สึกว่า การที่เราได้เจอเพื่อนชีวิตและเพื่อนในวิถีการงาน ในห้วงชีวิตอย่างนี้และในบรรยากาศแวดล้อมอย่างนี้นี่ ช่างเป็นบุญกุศลและเป็นโชควาสนาของชีวิตมากเลยครับ มันมากกว่าการมาทำงานด้วยกัน เพราะแต่ละคน นอกจากจะมีจุดหมายที่ไปไกลกว่าการหาความสำเร็จจากการงานที่เป็นไปเพื่อจุดหมายเฉพาะของตนเองแล้ว ก็คุยและเลือกเฟ้นสิ่งต่างๆที่จะมาคิดและทำด้วยกัน เหมือนกับการผ่านห้วงชีวิต ที่คัดกรองและตรวจสอบสิ่งต่างๆมาด้วยการใช้ชีวิตและเป็นสิ่งนั้นบนการดำเนินชีวิตตนเอง แล้วก็เลือกสรรเพื่อส่งต่อให้กับคนอื่น มันเป็นงานทางปัญญาและเป็นการงานจากพลังชีวิต บนความมีตัวตนร่วมกับคนอื่น ที่ในสังคมการทำงาน กว่าจะก่อเกิดภาวะอย่างนี้ ก็เลยวัยทำงาน และมักจะหมดไฟชีวิตกันไปหมด