- จริงๆ แล้วคงไม่ถือว่า เป็นคำอธิบายที่กลับทางกันหรอกนะคะ น่าจะเรียกว่า เป็นการใช้คำที่แตกต่างกันมากกว่า
- เพราะคำว่า "ใจ" ในทางพระพุทธศาสนา นั้น จริงๆ แล้วในทางสรีรวิทยา (Physiology) ก็คือ การทำงานของสมอง ในส่วนที่เกี่ยวกับ "อารมณ์ความรู้สึก หรือที่เรียกว่า จิตใจ (Affection)" เช่น ความรู้สึก (Feeling), เจตคติ (Attitude) และ ค่านิยม (Value) เป็นต้น ส่วนที่บอกว่า "สมอง" ก็คือ การทำงานของสมอง ในส่วนที่เกี่ยวกับ "การรู้คิด (Cognition)" เช่น การรู้ (Knowing), การจำ (Remembering), การเข้าใจ (Understanding) และ "การคิด (Thinking) เป็นต้น
- ในทางพระพุทธศาสนาเชื่อว่า "สมาธิ" (ซึ่งเป็นส่วนที่เรียกว่าใจ) ทำให้ เกิด "ปัญญา" (ส่วนที่เรียกว่าการรู้คิด หรือสติปัญญา หรือสมอง) ก็ตรงกับศาสตร์ตะวันตกที่เชื่อว่า การที่มี "จิตใจจดจ่อ" อยู่กับการเรียน (Attention-Affection) จะทำให้ "เรียนรู้" (Learning-Cognition) ได้ดี นั่นเอง ค่ะ