ความเห็น 2893584

มองส่วนดี หรือส่วนเสีย?????????????????

เขียนเมื่อ 

เรียนท่านอาจารย์ ดร. แสวง ค่ะ

คงไม่มีโอกาสได้อ่านพระอภิธรรมเป็นแน่แท้

แต่ บุญพามาค่ะ เพื่อนส่งหนังสือชุด "พุทธวัจน" สิบเอ็ดเล่มมาให้

และ เช้านี้ บุญหล่นทับอีกค่ะ

มีหัวสมอง ๑๖ GB. บรรจุข้อมูล ว่าด้วยอาณาปาณสติ

และพุทธวัจนอัดแน่น เป็นพัสดุมาถึงอีกชุดหนึ่ง!

เพื่อนฝูง...กะ...จะให้ย่อยให้ (ก้าว)ผ่านหนาวนี้เป็นแน่แท้ :)

 

ความรู้ชุดนี้ ประกอบกับการเรียนรู้ธรรมชาติสัตว์เลี้ยง พืชพันธุ์ ธัญญาหาร คงพอเป็นไปมังนะ

จำแม่นว่า...อาจารย์ตอบใครไม่รู้ ว่า...ถ้ารู้ "วงจรชีวิต" ของหญ้าได้จบกระบวนการ... เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไปอย่างไร

ก็จะมีคำตอบให้เรา เรียนรู้...สู่การประมาณ เพื่อการ"ตัดวงจร" หรือควบคุมการเกิด เติบโตของมันได้

(ขั้นตอน การเรียนรู้ ขัดเกลากิเลสในเรา ก็ฉันนั้นแล...)

 

อีกส่วนหนึ่ง ที่เห็นด้วยกับอาจารย์คือ การเรียนรู้ สู่พัฒนาการที่แตกต่าง

ระหว่างการเข้าถึง ความไม่ยึดมั่นถือมั่น แล้วปฏิบัติการสู่ความพอเพียง

และจากปฏิบัติการเพื่อความพอเพียง สู่การเข้าถึง ความไม่ยึดมั่นถือมั่นนั้น

เส้นทางไหน ยากง่ายกว่ากัน...

 

มีความเห็นเพิ่มเติมว่า... เส้นทางที่ยากกว่า...

จะมีรายละเอียดของการใช้ศีลเพื่อการขัดเกลา ส่วนหยาบ กลาง ละเอียด ได้ชัดเจน

จะไปหนัก และยาก ตอนถอดถอน มานะ ซึ่งส่วนใหญ่...ก็หกคะเมน ตีลังกา คาอยู่ตรงนั้นเยอะๆๆ

(แต่ถ้ากำลังสมถะ...ศรัทธาถึง ตลอดวิมุติได้ อย่างน้อย คือตนไม่ทุกข์ รายละเอียดแทงตลอดตาม ก็ตื่น เบิกบานได้)

 

ส่วนเส้นทางที่ว่่าง่าย... หากแม่นในรายละเอียดของศีล...ไม่ตีกิน

ก็คงเข้าถึงวิมุติทั้งสองส่วนได้ แม้ได้ด้านใดด้านหนึ่ง อย่างน้อย ตนก็ไม่ทุกข์ เป็นเบื้องต้น

(คิดว่า...น่าจะเข้าใจภาษาสื่อสาร ของอาจารย์ ได้เป็นภาษาเดียวกันอยู่นะคะ)

 

ที่จะต้องเกาะติดความรู้ของอาจารย์ คือให้ธรรมชาติ จัดสรรค์ความเป็นอยู่ในสังคม ตลอดกระบวนการ

โดยเรา..เข้าไปจัดการ น้อยที่สุด ตรงนี้ อาจารย์เข้าถึงความ พอเพียง แบบปัจเจก ทะลุทะลวงเลยนะคะ

 

ว่าแล้ว...ก็ยังไม่ได้เข้าไปติดตามบันทึกเก่าๆของอาจารย์เลยค่ะ

ขอบพระคุณมากค่ะ