สวัสดีค่ะ จริง ๆ ด้วยค่ะ

....ครุหยินคุยกับลุงวอว่า....ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว ที่เราจะต้องหันมาใส่ใจกับทักษะการ

ดำรงชีวิต การบริโภค..การอยู่ร่วมกันในสังคม การบริโภคของเด็กไทยเป็นแฟช่นไปแล้ว

1 กระเป๋าเป้ของเด็กเต็มไปด้วยขนมที่ขบเคี้ยวอย่างไนร้คุณค่า เห็นแล้วน่าอนาถใจแท้

เราพยายามหาทางแก้ แม้ได้แต่เพียงน้อยนิด..ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย