ขอบคุณค่ะ
|
|
 วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- ขอบคุณค่ะน้องบาว วอญ่า พี่ก็เรียนรู้จากเจ้าหน้าที่ของสาเหมือนกัน แต่ว่าเอามาปฏิบัติจนเกิดทักษะแบบตัวเองเรียนรู้จากบ้านหลังนี้ก็มาก เรียนแล้วทดลอง ทดลองแล้วก็เรียนเอเฉพาะที่ใช้ได้ไปใช้ที่ยังใช้ไม่ได้ก็เก็บไว้ก่อนเหมือนเก็บยาและคุณภาพยาเป็นตัวๆยาไป รอเจอยาตัวใหม่ที่สามารถเอามาใช้ร่วมกันไม่ตีกัน และเหมาะกับอาการก็จะหยิบมาใช้ แล้วก็ใช้อีก อิอิ ที่สำคัญก็เรียนรู้ภายในของตัวเองไปด้วย เจอก็ก็แบ่งปันให้ลองดู เพื่อนผู้ป่วย เขาก็ยินดีที่จะหันมาเอาใจใส่กายาและจิตใจของเขา ก็อยู่ที่วิธี และกระบวนการที่จะเข้าไปจัดการหรือเอามาใช้ร่วมกัน ใจเปิด กายเปิด จิตวิญญาณก็เปิด มันก็ไม่ยาก แต่ทั้งนี้ต้องมีสัจจะที่จะดูแลตนเองจริงๆ ซึ่งพี่พบว่าเพื่อนๆของเราตรงนี้อ่อนแอไม่จริงจังสุดท้ายก็อดไม่ได้ต่อยอดไม่ได้ก็เลยกลายเป็นเคยชิน อยู่ตัวกับการอดไม่ได้ ขาดความซื้อสัตย์ต่อตนเองอย่างแรงก็หมดความหมายแล้ว ก็ต้องยาอย่างเดียว โน่นแหละจะร้องโอยๆก็ตอนที่ต้องฟอกไตเร็วไปนั่นแหละ พี่ก็เห็นว่าความรู้ก็มี แต่ทำไมทำไม่ได้ นี่มันปัญหาด้านจิตใจแล้ว ก็ถ้าไม่ลองแก้ที่ใจก่อนดูบ้าง หรือจะแก้ใจไปพร้อมๆกับแก้อื่นๆไปด้วยก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร กลับดีเสียอีกจะได้สบายใจมีความสุขกัน แต่นั่นแหละกว่าจะเปิดใจคนมาเชิญให้ร่วมกิจกรรมทำความดีได้ก็นะ บางครั้งต้องใช้ความพยายาม และอดทนเกินจำเป็นแต่ก็ต้องทำเพื่อให้เพื่อนผู้ป่วยได้มีโอกาสทำได้ด้วยตัวเอง และจะได้เป็นพลังบอกบุญให้คนหันมาดูแลกายในกายกันบ้าง ก็เอวัง อิอิ |
|
แต่ก็ต้องพยายามค่ะ โลกที่ต้องเรียนรู้เพื่อคุณภาพของการดำรงชีวิต อิอิ
|
